ഉള്ഹിയ്യത്ത് ഉമ്മത്തിന്റെ ഹഖില് ശക്തിയായ സുന്നത്താണ്. എന്നാല്, നബി(സ)ക്കു നിര്ബന്ധവുമായിരുന്നു. തുര്മുദിയുടെയും ദാറഖുത്വ്നിയുടെയും നിവേദനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില് പണ്ഡിതന്മാര് അക്കാര്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബലിപെരുന്നാള് ദിനങ്ങളില് തനിക്കും ആശ്രിതര്ക്കും ആവശ്യം വേണ്ടുന്ന ചെലവുകള് കഴിച്ച് സ്വത്തില് ബാക്കിയുള്ള, വിവേവകും തക്ലീഫുമുള്ള ഏതൊരു മുസ്ലിമിനും ബലിദാനം സുന്നത്താണ്. പിതാവ്, പിതാമഹന് എന്നിവര്ക്ക് സന്താനത്തിനുവേണ്ടി സ്വന്തം ധനത്തില്നിന്നെടുത്ത് ഉള്ഹിയ്യത്തറുക്കാവുന്നതാണ്. അറുത്തവന് ദാനത്തിന്റെയും കുട്ടിക്ക് ഉള്ഹിയ്യത്തിന്റെയും പ്രതിഫലം ലഭിക്കും. (ശര്വാനി 9/367) ഒന്നിലധികം അംഗങ്ങളുള്ള വീട്ടുകാര്ക്ക് ഉള്ഹിയ്യത്ത് സുന്നത്ത് കിഫയാണ്. കൂട്ടത്തില് ഒരാള് അറുത്താല് എല്ലാവര്ക്കു വേണ്ടിയും അതു മതിയാകുന്നതാണ്. ഒരാളെങ്കിലും അറുക്കാതിരിക്കുന്നത് കറാഹത്താണ്. കുടുംബത്തില് ഒരാള് മാത്രം അറുത്താല് തേട്ടം ഒഴിവായിക്കിട്ടുമെങ്കിലും പ്രതിഫലം മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ലഭിക്കുകയില്ല. ഒരാളുടെ കര്മത്തിന്റെ പുണ്യത്തില് മറ്റുള്ളവരെ കൂടി പങ്കുചേര്ത്ത് നിയ്യത്ത് വയ്ക്കുന്നത് ജാഇസാണ്.
സുന്നത്തായ ഉള്ഹിയ്യത്ത് നേര്ച്ചയാക്കിയാലതു നിര്ബന്ധമായി മാറും. ഞാനിതു ഉള്ഹിയ്യത്താക്കി, ഇത് ഉള്ഹിയ്യത്താണ് എന്നിങ്ങനെ ഒരു മൃഗത്തെ നിര്ണയിച്ചു പറഞ്ഞാല് അതോടെ അതു നിര്ബന്ധമായിത്തീരും. എന്നാല്, വെറും വിവരമറിയിക്കല് എന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ് ഇത് ഉള്ഹിയ്യത്താണ് എന്നു പറഞ്ഞതെങ്കില് നിര്ബന്ധമാകില്ലെന്ന് സയ്യിദ് ഉമര് ബസരി(റ) അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. (കുര്ദി 2/204)
ഉള്ഹിയ്യത്തുദ്ദേശിച്ചവനു ദുല്ഹിജ്ജ ആദ്യത്തെ പത്തു ദിവസങ്ങളില് മുടി, നഖം പോലുള്ളവ നീക്കംചെയ്യാതിരിക്കല് സുന്നത്തുണ്ടെന്നു മാത്രമല്ല, നീക്കുന്നത് കറാഹത്തുമാണ്. ഹറാമാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്. എന്നാല്, ഒന്നില് കൂടുതല് മൃഗത്തെ അറുക്കുന്നുണ്ടെങ്കില് ഒന്നാമത്തേത് അറുക്കലോടെ കറാഹത്തില്ലാതെയാകുന്നതാണ്. എങ്കിലും നല്ലത്, എല്ലാത്തിനെയും അറുത്തതിന് ശേഷം കളയലാണ്. (മുഗ്നി 4/284)
പുരുഷനു സ്വന്തമായി അറവ് നടത്തലാണ് അറവ് വശമുണ്ടെങ്കില് പുണ്യകരം; സ്ത്രീക്കു മറ്റൊരാളെ ഏല്പ്പിക്കലും. സ്വയം അറുക്കുന്നില്ലെങ്കിലും അറവുസ്ഥലത്ത് ഹാജരാകല് സുന്നത്താകുന്നു. വിദേശത്തുള്ളവര്ക്ക് നാട്ടില് ഉള്ഹിയ്യത്തറുക്കാവുന്നതാണ്. ഭരണാധികാരിയല്ലാത്തവനു തന്റെ വീടിനോടനുബന്ധിച്ച് കുടുംബങ്ങളെ സന്നിധിയില് വെച്ചു അറവു നടത്തലാണു ഉചിതം. അയല്വാസികള് ഭാഗം ചേര്ന്നറുക്കുകയാണെങ്കില്, വീടുകള് പരസ്പം തൊട്ടടുത്താണെങ്കില് എല്ലാ വീടുകളുടെയും പരിസരത്തായി അറുക്കണം. വീടുവിട്ടുള്ള വീട്ടുകാരില് ഒരാളുടെ വീട്ടുപടിക്കല് അറവു നടത്തുകയാണെങ്കില് അയാള്ക്കു മാത്രമീ സുന്നത്തു ലഭിക്കും. എല്ലാവര്ക്കും സൗകര്യപ്പെടുന്നപൊതുസ്ഥലം കണ്ടെത്തുന്നതില് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.
ഒട്ടകം, മാട്, ആട് എന്നീ ഇനങ്ങള് മാത്രമേ ഉള്ഹിയ്യത്തിനും പറ്റുകയുള്ളൂ. ഒട്ടകം 5 വയസ്സ്, മാട്, കോലാട് 2 വയസ്സ്, നെയ്യാട് 1 വയസ്സ് എന്നിങ്ങനെ പ്രായം തികയേണ്ടതാണ്. വയസ്സ് തികയും മുമ്പേ നെയ്യാടിന്റെ പല്ല് കൊഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലതും സാധുവാകുന്നതാണ്. (തുഹ്ഫ 9/348) ആണ്, പെണ് ഇവ രണ്ടും പറ്റുമെങ്കിലും ആണ് മൃഗമാണ് കൂടുതല് ഉചിതം. എന്നാല്, കൂറ്റന്കയറലധികരിച്ചതാണെങ്കില് പ്രസവിക്കാത്ത പെണ്മൃകമാണു ഉചിതം.
ഒട്ടകം, മാട് എന്നിവയില് ഏഴു പേര്ക്കു വരെ ഷെയര് ചേരാവുന്നതാണ്. ഉള്ഹിയ്യത്ത്. അഖീഖത്ത്, ഫിദ്യ, വെറും മാംസം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്ത ഉദ്ദേശ്യങ്ങള് വെച്ച് ഒരാള്ക്കോ, ഒന്നിലധികം പേര്ക്കോ ഒരു മൃഗത്തില് ഇപ്രകാരം ഓഹരി ചേരാവുന്നതാണ്. അറവിനു ശേഷം താന്താങ്ങളുടെ വിഹിതം വീതിച്ചെടുത്താല് മതി. ഇനി ഭാഗിക്കാതെ വിതരണം ചെയ്താലും വിരോധമൊന്നുമില്ല. ആളെണ്ണമനുസരിച്ച് ധര്മം ചെയ്യേണ്ട ചുരുങ്ങിയ അളവ് മാംസം അര്ഹര്ക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തണമെന്നു മാത്രം.
ഏഴു പേര് ചേര്ന്നറുക്കുന്ന ഉള്ഹിയ്യത്തില് അവരവരുടെ ഓഹരിയില് നിന്നു തന്നെ സ്വദഖ ചെയ്യല് നിര്ബന്ധമാണ്. എല്ലാവര്ക്കു വേണ്ടിയും ഒരാളുടെ ഓഹരിയില്നിന്നു സ്വദഖ ചെയ്താല് മതിയാകുകയില്ല. കാരണം, ഏഴു പേര് ചേര്ന്നറുക്കുന്ന മൃഗം ഏഴു ഉള്ഹിയ്യത്തിന്റെ വിധിയിലാണ്. (ശര്വാനി 9/349) ഇതിനര്ത്ഥം ഓരോരുത്തരും അവനവനുള്ളത് ഓഹരിവെച്ച് വെവ്വേറെ ധര്മ്മം ചെയ്യല് നിര്ബന്ധമാണെന്നല്ല. വെവ്വേറെ ഓഹരി വയ്ക്കുന്നത് അനുവദനീയം മാത്രമാണ്. (ഫതാവാ ശാലിയാത്തി, പേ 138). മറിച്ച് ബാക്കിയുള്ളവര് അവരുടെ ഓഹരികള് മുഴുവനും സ്വന്തമായെടുത്ത് ഒരാള് മാത്രം തന്റെ ഓഹരിയില്നിന്ന് എല്ലാവര്ക്കും വേണ്ടി സ്വദഖ ചെയ്താല് മതിയാവില്ല എന്നാണ്. ഉദാഹരണത്തിന്, 70 കിലോ മാംസമുള്ളൊരു മൃഗത്തിന്റെ, പത്തു കിലോ വീതം ആറോഹരിയും (60 കിലോ) മറ്റുള്ളവര് കൈക്കലാക്കി. അവശേഷിക്കുന്ന ആളാണ് തന്റെ കിലോയില്നിന്ന് എല്ലാവര്ക്കും വേണ്ടി വിതരണം നടത്തിയത്. എന്നാലതു മതിയാകുന്നതല്ല. അതേസമയം, ആകെ 70 കിലോയില്നിന്ന് 7 കിലോ ആദ്യം സാധുക്കള്ക്ക് വിതരണം ചെയ്തതിന് ശേഷം ബാക്കി 63 കിലോ 9 കിലോ വീതം തുല്യമായി ഓരോരുത്തരും വിഹിതിച്ചെടുത്തു. അന്നേരം ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ഓഹരികളില്നിന് ഓരോ കിലോ സ്വദഖ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞതിനാല് ഉള്ഹിയ്യത്തിന്റെ നിര്ബന്ധദാനം നിയമപ്രകാരം തന്നെ നടന്നിരിക്കുകയാണ്. ഈ ഉദാഹരണം മനസ്സിലാക്കിയാല് ഇനി ഇവ്വിഷയത്തില് തെറ്റിദ്ധാരണക്കിടമില്ല.
ഒന്നിലധികമാളുകള് കൂടിയറുക്കുമ്പോള്, ബാക്കിയുള്ളവരുടെ അനുമതി പ്രകാരം ഒരാളോ, അവര് ഏല്പ്പിക്കുന്നതു പ്രകാരം പുറത്തുള്ളവനോ അറവു നടത്തണം. വിതരണവും അപ്രകാരമാകാവുന്നതാണ്. ഷെയറുകാരിലൊരാളുടെ വിഹിതം ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ആകെ വിലയുടെ ഏഴിലൊന്നില് കുറയരുത്. 7000 രൂപയുടെ ഒരു മൃഗം ഏഴു പേര് ഒന്നിച്ചറുക്കുമ്പോള് കൃത്യം 1000 രൂപയുടെ ഏഴോഹരി തന്നെയാവേണ്ടതാണ്. താന് ഓഹരിചേര്ന്ന മൃഗം ഇന്നതാണെന്ന് ഓരോ ഷെയറുകാരനും വേര്തിരിയാതെ ധാരാളം പേരില്നിന്നു നിശ്ചിത സംഖ്യം പിരിച്ചു കുറെ മൃഗങ്ങളെ വാങ്ങി ഒന്നിച്ച് അറുത്തുകൊണ്ടുള്ള ‘ബലികര്മം’ ചില നാടുകളില് കണ്ടുവരുന്നു. അത് അസാധുവും അസ്വീകാര്യവുമാണ്.
21,000 രൂപക്ക് 21 പേര് ചേര്ന്ന് മൂന്നു മൃഗത്തെയറുത്തുവെന്നിരിക്കട്ടെ. എങ്കില് ഓരോ മൃഗത്തിനും ഏഴു പേര് വീതം നിജപ്പെടുത്തി അതാതു മൃഗത്തിന്റെ ഏഴിലൊന്ന് വീതം സംഖ്യയടക്കേണ്ടതാണ്. മൂന്നു മൃഗത്തിനും തുല്യ വിലയാണെങ്കില് ഓരോരുത്തര്ക്കും 1000 രൂപയാണു വരിക. മൂന്നു മൃഗത്തെയും ഒന്നിച്ചറുക്കുകയാണെങ്കില്ഓരോ മൃഗത്തിന്റെയും ഏഴു വിഹിതത്തില്നിന്നും സ്വദഖ ചെയ്യേണ്ടുന്ന ചുരുങ്ങിയ അളവ് മാംസമെങ്കിലും ഫുഖറാഇന് എത്തുന്നുണ്ടെന്നുറപ്പ് വരുത്താന് ഷെയറുടമകള് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ.് അതുറപ്പുള്ളപക്ഷം മൂന്നു മൃഗങ്ങളുടെയും മാംസം ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി വിതരണം ചെയ്യുന്നതില് അപാകത വരാനില്ല. തനിക്കു ഭക്ഷിക്കുവാനും സ്വന്തം നിലക്ക് ഹദ്യ നല്കുവാനും വേണ്ടി ഷെയറുകാരന് സ്വന്തം മൃഗത്തില്നിന്ന് മാറ്റിവെച്ചതിനു ശേഷമാണ് വിതരണത്തിനുള്ളത് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടേണ്ടത്. ചുരുക്കത്തില്, ഓരോരുത്തരും നിശ്ചിത മൃഗത്തിന്റെ വിലയുടെ ഏഴിലൊന്നിനെയാണ് ഓഹരിയെടുക്കേണ്ടത്. മൃഗത്തെ നിജപ്പെടുത്തുന്നപക്ഷം ഓരോ മൃഗത്തിന്റെയും 21-ല് ഒന്ന് മാത്രമെ ഓരോരുത്തരും ഷെയറെടുക്കുന്നൂള്ളൂ. അതിനു പുറമെ അവരവരുടെ വിഹിതങ്ങളില് നിന്നുതന്നെ വിതരണവും നടക്കണം.
അതും ഒന്ന് ഒരാള്ക്ക് മാത്രമേ മതിയാകുകയുള്ളൂ. രണ്ടുപേര് ചേര്ന്ന് രണ്ടു ആടുകളെ വിലക്കു വാങ്ങി അറുത്താല് ശരിയാകില്ല. കാരണം, ഓരോ ആടിലും ഇരുവരും കൂറായിരിക്കുകയാണ്. അപ്പോള് ‘ഒരു ആട് ഒരാള്ക്ക്’ എന്ന നിയമം നിരാകരിക്കപ്പെടുമെന്ന കുഴപ്പം സംഭവിക്കുന്നു.
പറ്റിയത്, മുന്തിയത്
മാംസത്തിനു കുറവു വരുത്തുന്ന ന്യൂനതകളില്നിന്ന് മുക്തമായിരിക്കണം ഉള്ഹിയ്യത്തു മൃഗം. ചെവി, ചന്തി, അകിട്, നാവ് പോലുള്ളവ മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടത് മതിയാകില്ല. ഗര്ഭിണി പറ്റില്ലെന്നാണ് പ്രബലം. ചെവി കീറുക, തുളക്കുക എന്നിവ കുഴപ്പമില്ലെങ്കിലും തന്മൂലം വല്ലതും ചെവിയില്നിന്നടര്ന്നു പോകരുത്. ഭ്രാന്ത്, മുടന്ത്, കാഴ്ചയില്ലായ്മ, തീവ്രരോഗം, ചൊറി എന്നിവയുള്ളതും പല്ലുകള് മുഴുവന് കൊഴിഞ്ഞുപോയതും ഉള്ഹിയ്യത്തറുക്കാന് പറ്റാത്തതാണ്.
ഒരു പൂര്ണ്ണ ഒട്ടകം, പിന്നെ പൂര്ണ്ണമാട്, പിന്നെ നെയ്യാട്, പിന്നെ കോലാട്, പിന്നെ ഒരൊട്ടകത്തിന്റെ ഓഹരി ചേരുക, പിന്നെ മാടില് ഓഹരി ചേരുക എന്ന വിധം ശ്രേഷ്ഠതയെ ക്രമപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്നാല്, ഏഴ് ആട് അറുക്കുന്നത് ഒരു ഒട്ടകത്തെക്കാള് പുണ്യമേറിയതാണ്. ഓരോ ഇനത്തിലും കൂടുതല് തടിയുള്ളതാണ് ഏറെ ശ്രേഷ്ടം. എന്നിരിക്കെ അതില് രണ്ടു മെലിഞ്ഞവയെക്കാള് നല്ലത് ഒരു തടിച്ചതാണ്. മെലിഞ്ഞവ ഉല്കൃഷ്ട നിറമുള്ളവയോ കൂറ്റന്മാരോ ആയിരുന്നാലും ശരി. മാംസം തുല്യവും നിറം വ്യത്യാസവുമായിരുന്നവയില് ഉല്കൃഷ്ട നിറമുള്ളതാണുത്തമം. യഥാക്രമം വെളുപ്പ്, മഞ്ഞ, തെളിവില്ലാത്ത വെള്ള, ചുവപ്പ്, കറുപ്പും വെളുപ്പും കലര്ന്നത്, കറുപ്പ് എന്ന ക്രമത്തിലാണ് നിറഭേദം തീര്ച്ചപ്പെടുത്തുന്നത്. തടിയുള്ള വെളുത്ത മൂരിയും താരതമ്യേന മെലിഞ്ഞ കറുപ്പുള്ള പോത്തും തമ്മില് ശ്രേഷ്ഠമായത് മൂരിയാണ്. മാര്ക്കറ്റില് പക്ഷേ പോത്തിനായിരിക്കും വില കൂടുതല്. എന്നാല്, കറുത്ത പോത്ത് അധികം തടിച്ചതാണെങ്കില് അതാണുത്തമം...
